Gnejs

Gnejs wygląda bardzo podobnie do granitu i często jest sprzedawany jako granit. Na pierwszy rzut oka te dwie skały nie są tak łatwe do odróżnienia. Podobnie jak granit, gnejs składa się głównie z minerałów skalenia, kwarcu i miki. Jednak gnejs może również zawierać wiele innych minerałów w niewielkich ilościach, z których niektóre mają silny wpływ na skład chemiczny i kolor. Rozróżnienia można dokonać tylko wtedy, gdy tekstura jest wyraźnie widoczna lub przy użyciu metod geologicznych. Jedno kryterium rozróżnienia wizualnego: Kamień ma żywą powierzchnię po wypolerowaniu, ale jest mniej ustrukturyzowany niż tekstura granitu.

Właściwości mechaniczne gnejsu i granitu są również bardzo podobne. Gnejs może być zatem stosowany niemal wszędzie tam, gdzie granit.

Gnejs od dawna wykorzystywany jest do budowy ścieżek i domów, zwłaszcza w regionach, w których ten naturalny kamień jest szeroko rozpowszechniony. W niektórych przypadkach nawet dachy w tych regionach są pokryte cienkimi płytami gnejsowymi. Gnejs jest również idealny do budowy ścian. Niezależnie od tego, czy są to suche kamienne ściany wykonane z dużych lub małych bloków kamiennych, czy też drobno otynkowane ściany i fasady wykonane z grubych płyt lub małych cegieł, gnejs nadaje każdemu budynkowi i każdemu ogrodowi typowy wygląd.

Zarówno w przeszłości, jak i obecnie, gnejs jest często wykorzystywany na zewnątrz. Obecnie stosowany jest głównie jako wykładzina podłogowa. Jego wytrzymałość sprawia, że płyty gnejsowe mają długą żywotność nawet przy intensywnym użytkowaniu. Wielokątne płyty zapewniają zróżnicowany i raczej rustykalny wygląd. Cięte płyty tarasowe są idealne do stonowanego otoczenia. Wyglądają na bardziej zorganizowane i uporządkowane i lepiej pasują do nowoczesnej atmosfery. Niezależnie od tego, czy powierzchnia gnejsu jest naturalnie szorstka, czy wypolerowana na gładko, gnejs może być używany w różnych zastosowaniach zewnętrznych. Ponieważ kamień ten jest odporny na mróz, nie podlega żadnym ograniczeniom dotyczącym zastosowań zewnętrznych.

Podłoga lub okładzina ścienna wykonana z płytek gnejsowych również dobrze prezentuje się we wnętrzach. Nadają one wnętrzu alpejski klimat. Ze względu na swoją wytrzymałość, gnejs jest szczególnie polecany do miejsc narażonych na duże zużycie, takich jak kuchnia. Gnejs jest również stosowany jako blat kuchenny lub roboczy ze względu na swoją twardość i odporność chemiczną. Obecnym trendem jest stosowanie cegieł licowych na ścianach. Gneiss doskonale wspiera naturalny i oryginalny efekt ściany pokrytej kamieniem naturalnym. Płytki o różnych wykończeniach osiągają różne efekty: łupane lub łamane płytki wyglądają na nieskażone i bliskie naturze, podczas gdy cięte krawędzie wyglądają bardziej naturalnie i prosto. Zastosowanie jako płytki ścienne jest również możliwe, ale mniej powszechne.

Z pewnymi ograniczeniami, gnejs może być również stosowany w obszarach mokrych, np. w kabinach prysznicowych. W tym przypadku należy jednak zapytać sprzedawcę, ponieważ niektóre rodzaje płytek wchłaniają wodę i z czasem mogą się odbarwiać. Podobnie jak granit, gnejs jest bardzo twardy i odporny na ścieranie i może być bez problemu instalowany w miejscach o dużym natężeniu ruchu. Jest odporny na kwasy i nie może zostać uszkodzony przez kwaśne substancje powszechnie stosowane w domu (soki owocowe, domowe środki czyszczące).

Do układania gnejsu stosuje się te same zasady, co do układania innych kamieni naturalnych: W obszarach zewnętrznych układa się go luźno na wysokiej jakości wiórach lub mocno na zaprawie jednoziarnistej. Płytki gnejsowe do wnętrz układa się zwykle w taki sam sposób jak płytki granitowe: na cienkiej warstwie. Podczas instalacji, płytki muszą być przycięte na wymiar w rogach i na krawędziach. Nadaje się do tego maszyna do cięcia na mokro z diamentowym brzeszczotem - precyzyjnie tnie również twardy kamień naturalny, taki jak gnejs. Więcej informacji na temat układania płytek z kamienia naturalnego i cięcia kamienia naturalnego można znaleźć w naszym magazynie o kamieniu naturalnym.

W życiu codziennym granit i gnejs są generalnie odporne na większość kwasów i zasad stosowanych w gospodarstwie domowym. Niemniej jednak do pielęgnacji lepiej jest używać produktów z kamienia naturalnego, a nie standardowych produktów, takich jak ocet lub środki do czyszczenia łazienek. Mogą one rozjaśnić powierzchnię. Podczas wiosennego czyszczenia patio z gnejsu zwykle wystarczy użyć wiadra z wodą i gąbki. Myjki wysokociśnieniowe nie są zalecane, ponieważ mogą uszkodzić fugi lub powierzchnię kamienia. Powoduje to szybsze brudzenie się płyt w codziennym użytkowaniu.

Ze względu na różne warstwy (skalne), gnejs może być łatwo przetwarzany na płytki lub płyty, ale nie na tak drobne płytki, jak w przypadku łupków. Kamień ten jest również często używany jako duże, nieprzetworzone bloki do murów z suchego kamienia. W międzyczasie można wyprodukować wszystkie możliwe rozmiary i kształty. Drobniejsze płytki są cięte na panele ścienne.

Obróbka powierzchni

Powierzchnia gnejsu jest zwykle szorstka, aby podkreślić charakter kamienia. Szorstkie kamienie zapewniają antypoślizgową powierzchnię i nadają kamieniowi rustykalny charakter. Polerowany gnejs ma matowy połysk. Ogólnie rzecz biorąc, wszystkie rodzaje obróbki powierzchni są możliwe w przypadku gnejsu; młotkowanie, płomieniowanie, szlifowanie i polerowanie to najpopularniejsze metody obróbki.

Obróbka krawędzi

Krawędzie mogą być wykończone na równie wiele sposobów, co powierzchnie. Płytki gnejsowe i podłogowe są dostępne z krawędziami ciętymi, zaokrąglonymi i fazowanymi. Fazowanie oznacza, że krawędź jest cięta pod kątem 45° do powierzchni. Płytki podłogowe, zwłaszcza płytki wielokątne, są również dostępne z szorstkimi krawędziami. Wytłaczanie jest również powszechne w przypadku cegieł i kostki brukowej. Podczas formowania krawędzie są ścięte pod płytkim kątem, nadając kamieniowi bulwiastą powierzchnię.

Gnejs jest skałą o globalnym zasięgu i występuje głównie w starych rdzeniach kontynentów. W Niemczech gnejs można znaleźć na przykład w Erzgebirge, Fichtelgebirge i Schwarzwaldzie. Gnejs jest szeroko rozpowszechniony w Skandynawii i centralnych Alpach.

Na rynku dostępnych jest wiele rodzajów gnejsu. Oto tylko kilka bardziej znanych przykładów. Gnejs Andeer pochodzi ze Szwajcarii. Jest szary do zielonkawego i gruboziarnisty. Gnejs Stainzer pochodzi z Austrii. Serrizzo Antigorio, znany również jako Sarizzo, wydobywany jest we Włoszech. Ten gnejs jest gruboziarnisty, ciemnoszaro-czarny i bardzo bogaty w kontrasty. W Brazylii wydobywane są różne rodzaje gnejsów, z których wszystkie noszą główną nazwę Juparana, np. Juparana Classico. W zależności od gnejsu, skała jest średnio- lub gruboziarnista. Wszystkie mają czerwonawy lub brązowawy kolor.