Układanie płyt tarasowych na trawniku
Łatwe układanie ścieżek ogrodowych, płyt chodnikowych i nawierzchni
Czy piękny trawnik wymaga w pełni wybrukowanej ścieżki ogrodowej? Niekoniecznie! Każdy, kto ceni sobie swoją zieloną przestrzeń lub szuka alternatywnej metody układania nawierzchni tarasu lub płyt chodnikowych, może zdecydować się na układanie na trawniku. O zaletach, możliwościach i praktycznych wskazówkach dotyczących tego rozwiązania przeczytasz tutaj.
Prosta, niedroga i wszechstronna metoda
Taras w zielonej oprawie lub nieco inne podejście do projektowania ścieżek ogrodowych: układanie na trawniku jest proste i niedrogie, ponieważ nie wymaga prawie żadnych dodatkowych materiałów.
Warunek: muszą Państwo lubić wyraźne spoiny między trawą. Układanie na trawniku jest obecnie modne w przypadku ścieżek ogrodowych, pojedynczych płyt chodnikowych lub układania większych powierzchni. Można przy tym stosować najróżniejsze materiały. Oprócz płyt betonowych i prawdziwego kamienia naturalnego można również stosować płytki ceramiczne z gresu porcelanowego, a ich zastosowanie wykracza poza tarasy i ścieżki.
W porównaniu z tradycyjnie wykonanym tarasem z warstwą przeciwmrozową i nośną można, w zależności od konstrukcji, zaoszczędzić około 30–50 % kosztów materiałów i prac ziemnych.
Jak to zrobić: układanie na trawniku
Czy ma to być od razu cały taras, czy raczej ścieżka? Wielkość powierzchni decyduje o nakładzie pracy. Poniżej przedstawiamy obie opcje:
1. Układanie stopni
Krok po kroku do stworzenia ścieżki ogrodowej z stopniami! Oto jak przebiega układanie:
- Rozłóż płyty w miejscu, gdzie ma przebiegać ścieżka. Kieruj się długością kroku, która jest dla Ciebie wygodna.
- Za pomocą łopaty zaznacz kontury płyt i wykop otwór o głębokości kilku centymetrów, tak aby płyta znajdowała się na tej samej wysokości co trawnik i nie wystawała później ponad jego powierzchnię. Górna krawędź powinna przylegać równo do trawnika, aby kosiarki automatyczne i tradycyjne mogły bez problemu przejeżdżać po tej powierzchni.
- Ubij (np. za pomocą ręcznego ubijaka) wykopaną ziemię. Dzięki temu płyty nie będą się później zapadać w podłoże.
- W celu wykonania podbudowy wypełnij wykop warstwą piasku wypełniającego lub budowlanego o grubości ok. 5 cm. Alternatywnie: zastosowanie geowłókniny (zwanej również folią przeciwkorzeniową) zapobiega szybkiemu odrastaniu trawy pod płytami. Zamiast piasku można ułożyć i zagęścić warstwę żwiru. Taka podbudowa zapewnia dobre odprowadzanie wody spod płyt lub płytek oraz utrudnia osiedlanie się tam mrówek i drobnych zwierząt.
W profesjonalnym ogrodnictwie i architekturze krajobrazu często stosuje się żwir o uziarnieniu 2/5 mm lub 1/3 mm. W przypadku powierzchni narażonych na większe obciążenia zaleca się dodatkowo zagęszczoną warstwę żwiru o grubości około 10–15 cm. - Następnie ułóż płyty i sprawdź za pomocą poziomicy, czy leżą równo z podłożem. Jeśli tak nie jest: wyjmij je i wypełnij podłoże materiałem wypełniającym (piaskiem lub żwirem).
- Następnie uderzaj w płyty białym gumowym młotkiem (białym ze względu na ewentualne ślady farby), aby je mocno osadzić.
- Teraz należy ponownie wypełnić szczelinę między płytką a trawnikiem ziemią i ją ubić.
Aby uzyskać ładniejszy wygląd: należy ponownie wysiać nasiona trawy na styku trawnika i płyt. Aby nasiona szybko wykiełkowały, należy utrzymywać ten obszar w stanie wilgotnym przez pierwsze jeden lub dwa tygodnie. W zależności od odmiany trawy kiełkowanie następuje zazwyczaj w ciągu 7–21 dni.
2. Taras z trawiastą szczeliną
Czy w salonie na świeżym powietrzu przydałoby się nieco więcej zielonego trawnika? Obecnie modne są tarasy z ozdobną szczeliną trawnikową lub większą zieloną przestrzenią.
W przypadku mniejszych tarasów warto postępować tak samo jak przy układaniu stopni schodów, aby uzyskać piękny efekt.
Płyty tarasowe z kamienia naturalnego, gresu porcelanowego lub innego materiału należy układać na powierzchni: aby uzyskać jak najdokładniejsze odstępy i harmonijne fugi trawiaste między płytami, warto wcześniej sporządzić plan układania. Należy w nim wpisać wszystkie dane, takie jak np. rozmiar płyt i szerokość fug.
Aby fugi były trwale porośnięte trawą, często wybiera się szerokość 30–80 mm. Węższe fugi szybciej wysychają i utrudniają wzrost trawy.
Postępuj zgodnie z krokami od 2 do 8 opisanymi w sekcji „Układanie stopni”.
Zalety tej metody układania:
- szybko
- ekonomiczny
- nowoczesny, naturalny wygląd
- wysoka zdolność do wsiąkania wody opadowej w porównaniu z powierzchniami całkowicie uszczelnionymi
A jakie są wady?
W zależności od materiału, z którego wykonano płytę, temperatura powierzchni w szczycie lata może przekraczać 50 °C, podczas gdy powierzchnie porośnięte roślinnością zazwyczaj pozostają znacznie chłodniejsze.
„Zwłaszcza przy wysokich temperaturach latem trawa między płytami szybko się nagrzewa. W rezultacie trawa szybko żółknie i traci estetyczny wygląd” – Andreas Matte, kierownik regionalny ds. sprzedaży w firmie Sopro-Bauchemie.
Alternatywa: układanie na podłożu z żwiru
Równie niedroga i łatwa w wykonaniu jest najczęściej wybierana metoda układania na zewnątrz: układanie luźne na podłożu z żwiru. Oto kilka podstawowych wskazówek i kroków dotyczących tej metody:
1. Bezpośrednio na trawę? Raczej nie
Nie zaleca się układania płyt tarasowych bezpośrednio na trawniku lub trawie. Pod wpływem ciężaru, obciążenia i deszczu płyty szybko się zapadają, co wymaga ich ponownego wykopania i wyrównania.
Lepiej: przygotować podbudowę z żwiru (w przypadku kamienia naturalnego powinien to być żwir szlachetny, aby zapobiec ewentualnym przebarwieniom) oraz tłucznia lub żwiru. Pełni to również funkcję drenażu. Aby zapewnić optymalne odprowadzanie wody, nie zapomnij uwzględnić nachylenia powierzchni wynoszącego 2–3%. Odpowiada to różnicy wysokości 2–3 cm na metr bieżący. Wartość tę zalecają również stowarzyszenia branżowe zajmujące się ogrodnictwem i architekturą krajobrazu w odniesieniu do tarasów i ścieżek.
2. Przygotowanie podłoża żwirowego
Teraz należy ustawić szyny prowadzące lub wyrównujące oraz napiąć sznur murarski, aby zapewnić prosty przebieg fug. Należy wysypać żwir i wyrównać go wzdłuż szyny prowadzącej za pomocą poziomicy lub listwy wyrównującej.
Podłoże żwirowe powinno mieć grubość 30–50 mm (plus spadek). W przypadku tarasów przeznaczonych do długotrwałego obciążenia często stosuje się konstrukcję składającą się z warstwy przeciwmrozowej o grubości ok. 30–45 cm oraz podłoża żwirowego o grubości 3–5 cm.
3. Układanie płyt tarasowych i ubijanie
W zależności od sposobu i wzoru układania (np. w przypadku bardzo nieregularnych płyt wielokątnych) należy rozpocząć układanie od środka powierzchni lub od strony domu. Płyty należy ułożyć na podłożu i ubić białym gumowym młotkiem. Krzyżyki fugowe lub kliny dystansowe zapewniają równomierne odstępy i szerokość fug zgodnie z własnym wyborem. W przypadku ceramicznych płyt tarasowych z gresu porcelanowego często zaleca się szerokość fug wynoszącą co najmniej 3–5 mm.
4. Wykończenie fug
Aby uzyskać fugę trawnikową, można wypełnić ją piaskiem, a następnie wysiać nasiona trawy. Klasycznie jednak w przypadku tego rodzaju układania fugi wypełnia się piaskiem kwarcowym lub żwirem dekoracyjnym.
Porady ogrodnicze: krawężniki i inne elementy jako obramowanie
Obramowanie tarasu zapewnia właśnie ułożonej powierzchni lepszą stabilność oraz zapobiega osiadaniu i przesuwaniu się poszczególnych płyt. Mają Państwo tu kilka możliwości:
Niektórzy sprzedawcy oferują pasujące do podłoża krawężniki lub kamienie brzegowe, które zapewniają wykończenie „jak z jednej formy”. Jeśli chcesz, aby element ten przyciągał wzrok, możesz zdecydować się na inny rodzaj kamienia lub materiał, który stworzy kontrast. Ponadto w trawniku można zamontować „niewidoczne” metalowe szyny. Różni dostawcy (np. Schlüter Systems) oferują w tym zakresie odpowiednie rozwiązania systemowe.
W profesjonalnym budownictwie dróg krawędzie często wykonuje się z betonu ubogiego, aby trwale zapobiec przemieszczaniu się na boki.
Inne możliwości układania na zewnątrz
Nie przekonuje Państwa układanie na trawniku? Istnieją również inne sposoby układania płyt z kamienia naturalnego i podobnych materiałów:
Alternatywą dla podbudowy żwirowej jest trwałe ułożenie za pomocą zaprawy z mączki pszenicznej. Mają Państwo twarde podłoże, np. płyty betonowe?
Tutaj dowiesz się, jak przebiega układanie na betonie z wykorzystaniem maty drenażowej!
Często na dachu lub balkonie istotną rolę odgrywają waga i wysokość montażu: tutaj przeczytaj, jak wykonać układanie z wykorzystaniem podpór!
Wskazówki techniczne zawarte w tym artykule nie są wiążące i nie zastępują wiedzy wykwalifikowanego specjalisty ds. układania.
[Zdjęcie tytułowe: © www.egligartenbau.com]
Wskazówki i źródła:
W przypadku trwale zamocowanych tarasów i nawierzchni ścieżek należy przestrzegać wytycznych zawartych w „ZTV Wegebau” oraz przepisów technicznych dotyczących ogrodnictwa i architektury krajobrazu. W przypadku kostki brukowej i płyt betonowych obowiązuje w szczególności norma DIN EN 1339, a w przypadku płyt ceramicznych – norma DIN EN 14411.
• Norma DIN EN 1339: Płyty betonowe – wymagania i metody badań
• Norma DIN EN 14411: Płytki i płyty ceramiczne – definicje, klasyfikacja i właściwości
• Stowarzyszenie Badawcze ds. Rozwoju Krajobrazu i Architektury Krajobrazu (FLL): Zalecenia dotyczące projektowania, budowy i utrzymania powierzchni komunikacyjnych w ogrodnictwie i architekturze krajobrazu
• ZTV Wegebau – Dodatkowe warunki techniczne umowy dotyczące budowy dróg i placów poza obszarami ruchu drogowego
• Federalne Stowarzyszenie Ogrodnictwa, Architektury Krajobrazu i Budowy Boisk Sportowych (BGL) – informacje specjalistyczne dotyczące budowy tarasów i dróg
